Home దునియా దొంగల సాయం

దొంగల సాయం

Tenali Ramalingadu

 

ఒకసారి విజయనగర సామ్రాజ్యంలో కరువు వచ్చింది. వర్షాలు అస్సలు కురవలేదు. దానికి తోడు ఎండలేమో మండి పోయాయి. దాంతో బావుల్లో ను, పంపుల్లోను నీళ్లు ఎండిపోయాయి. ఎప్పుడూ నీటితో నిండుగా ఉండే బావుల్లో నీళ్లు బాగా లోపలికి వెళ్ళిపోయాయి. తుంగభద్రానది ఒడ్డున ఉన్న తెనాలి రామలింగడి ఇంట్లో కూడా బావిలో నీళ్లు బాగా లోపలికి పోయాయి. దాంతో నీళ్లు తోడటం చాలా కష్టం అయిపోయింది. తాగటానికి, స్నానం చేయడానికి, వంట చేసుకోవడానికి ఏదో ఒక విధంగా నీళ్లు తోడుకోసాగారు. కానీ వాళ్లింట్లో ఉన్న తోటకి నీళ్లు పెట్టేదెలా? “తోటకి ఎట్లా నీళ్లు పెట్టాలా” అని తెనాలి రామలింగడు ఆలోచిస్తూ కూర్చున్నాడు. మొక్కలు చూ స్తేనా ఎండిపోతున్నాయి. బావిలో నీళ్ళేమో ఎక్కడో అడుగుకి ఉన్నాయి. తోటంతా నీళ్లు పెట్టాలంటే బోలెడు కావాలి. అందుకోసం చాలా మంది కూలీలను పెట్టాలి. వాళ్ళకి బోలెడంత ధనం ఇవ్వాలి. ఇట్లా ఆలోచించుకుంటూ ఉండగా రామలింగడికి తన ఇంటికి కొంచెం దూరంలో ముగ్గురు మనుషులు నిలబడి ఏదో మాట్లాడుకోవడం కనిపించింది.

ఎవరు వాళ్ళు? అనుకుంటూ కాసేపు తన ఆలోచనలను మర్చిపోయి వాళ్ళవంక చూడసాగాడు రామలింగడు. వాళ్లు ముగ్గురూ తన ఇంటివైపు చూస్తూ ఏదో మాట్లాడుకోవడం కూడా రామలింగడు గమనించాడు. “వాళ్ళను చూస్తే దొంగల్లా ఉన్నారు. వాళ్ళ వాలకం చూస్తుంటే ఈ రాత్రికి మా ఇంటికి కన్నం వేసేలా ఉన్నారు” అని అనుకున్నాడు. వెంటనే భార్యని పిలిచి ‘ఈ సంవత్సరం వర్షాలు సరిగా కురవకపోవడం వల్ల కరువు పరిస్థితులు నెలకొన్నాయి. తినడానికి తిండి లేక, చేసేందుకు పని దొరకక చాలా మంది దొంగతనాలకు పాల్పడుతున్నారు.

ఆ విధంగా ఈ రాజ్యంలో దొంగల బెడద ఎక్కువయ్యింది. కాబట్టి మన ఇంట్లో ఉన్న నగలు, డబ్బు అన్నీ మనం ఒక పెట్టెలో పెట్టి, ఆ పెట్టెను తీసుకుని వెళ్ళి బావిలో పడేద్దాం. అప్పుడైతే దొంగలకు ఏమాత్రం అనుమానం రాదు. పైగా వాళ్ళు మన ఇంటికి దొంగతనానికి వచ్చినా కూడా వాళ్ళకి మన ఇంట్లో వస్తువులేమీ కనిపించవు” అని దొంగలకి వినిపించేలా గట్టిగా అన్నాడు. తెనాలి రామలింగడు చెప్పేదంతా దొంగలు విన్నారు. తరువాత రామలింగడు ఆయన భార్య కలిసి నగల పెట్టెను బావిలో పడేయడం చూసారు. ఆ నగల పెట్టెలో నగలు పెట్టారని దొంగలు అనుకున్నారు. కానీ రామలింగడు ఆ నగల పెట్టెలో దొంగలు అనుకున్నట్టుగా నగలు పెట్టలేదు. చిన్న చిన్న రాళ్ళు పెట్టాడు. దొంగలు మాత్రం పెట్టెలో నగలు ఉన్నాయని అనుకున్నారు. అంతే ఆ రాత్రికి తెనాలి రామలింగడు ఇంటికి దొంగతనానికి వెళ్ళాలని నిర్ణయించుకున్నారు.

అనుకున్నట్టుగానే రాత్రికి ఊరు సద్దుమణిగాక ఆ దొంగలు ముగ్గురు తెనాలి రామలింగడు ఇంటికి వచ్చారు. ఒక్కొక్కరే జాగ్రత్తగా బావిలోకి దిగారు. బావిలోకి దిగగానే పెట్టె కనిపిస్తుంది దానిని తీసుకుని ఎంచక్కా వెళ్ళిపోవచ్చు అని దొంగలు అనుకున్నారు. కానీ బావిలో అంతా చెత్తాచెదారం, పిచ్చి మొక్కలు, రాళ్ళతో నిండి ఉంది. అందువల్ల ముందుగా బావిని శుభ్రం చేయాల్సి వచ్చింది. బావిలో పెరిగిన పిచ్చి మొక్కలు పీకేసి, చిన్నచిన్న రాళ్ళు అన్నీ తొలగించేసారు. అప్పటికి కూడా వాళ్ళకు నగలు ఉన్న పెట్టె కనిపించలేదు.

“ఇప్పుడేం చేద్దాం?” మిగిలిన ఇద్దరినీ అడిగాడు ఒక దొంగ. “అసలు నిజంగా వాళ్ళు పెట్టె పడేసారంటావా?” తన సందేహాన్ని వెలిబుచ్చాడు మరొక దొంగ. “ఒరేయ్! మీవన్నీ పిచ్చి అనుమానాలు. వాళ్ళు నగలు ఉన్న పెట్టెను తీసుకుని వెళ్ళి బావిలో పడేయడం మనం చూసాం కదా!” అవును అని మిగిలిన ఇద్దరూ అంగీకరించారు.

“మరి అలా అయితే తప్పకుండా ఈ బావిలోనే ఆ నగల పెట్టె ఉండి ఉంటుంది కదా!” నిజమే అన్నారు మిగిలిన ఇద్దరు దొంగలు. “అలా అయితే ఇలా కబుర్లతో కాలక్షేపం చేసే బదులు వెతుకుదాం. తప్పకుండా మనకు నగలపెట్టి దొరుకుతుంది. మనం ఇలాగే కబుర్లతో కాలక్షేపం చేస్తూ ఉంటే తెల్లారిపోతుంది. మనం దొరికిపోతాం.” అన్నాడు. “సరే..ఇప్పుడేం చేద్దాం” అడిగాడు ఒక దొంగ.

పెట్టె చాలా బరువుగా ఉండటం వల్ల బావి అడుగుకి వెళ్ళిపోయి ఉంటుంది. కాబట్టి మనం ఇంక బావిలోపల ఉండి చేసేదేం లేదు. పైకి వెళ్ళి నీళ్ళన్నీ తోడి పోద్దాం. నీళ్ళు అన్నీ తోడిపోస్తే పెట్టె ఎక్కడ ఉందో మనకు కనిపిస్తున్నది. అప్పుడు ఆ పెట్టెను తీసుకుని వెళ్ళిపోతే సరిపోతుంది” అని సలహా ఇచ్చాడు ఒకదొంగ. మిగిలిన దొంగలు ఇద్దరూ అందుకు ఒప్పుకున్నారు.
ముగ్గురు దొంగలు బావిలోంచి పైకి వచ్చి నీళ్ళు తోడటం మొదలు పెట్టారు.

వాళ్లు అలా నీళ్ళు తోడి పోస్తుంటే తెనాలి రామలింగడు, ఆయన భార్య ఇద్దరూ కలిసి చాటుగా ఉండి మొక్కలకు పాదులు చేసారు. ఈ విధంగా దొంగలు చాలాసేపు నీళ్లు తోడుతూనే ఉన్నారు. చివరికి వాళ్ళ శ్రమ ఫలించింది. బావిలో అట్టడుగున ఉన్న నగలపెట్టె దొంగలకు కనిపించింది. దొంగలలో ఒకడు బావిలో దిగి ఆ నగలపెట్టెకు తాడు కట్టాడు. మిగిలిన దొంగలు ఇద్దరూ పెట్టెను జాగ్రత్తగా పైకి లాగారు. వాళ్ళు నగలపెట్టెను బావిలోంచి పైకి తీయాలన్న ఆ కంగారులో తెల్లారిపోయిన సంగతిని కూడా గమనించలేదు. ఈలోగా తెనాలి రామలింగడు భటులను పిలిపించి దొంగలను పట్టుకోమని చెప్పాడు. అంతే! వాళ్ళు దొంగలను పట్టుకున్నారు.

 

Tenali Ramalingadu Stories